کد خبر: ۲۰۴۴۱
تاریخ انتشار: ۱۲:۳۵ - ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۷
انتخاب نجفی اشتباه نبود
 
شورای شهر تهران در موقعیتی ویژه است، استعفای نجفی نمایندگان را با آزمونی به مراتب سخت‌تر از قبل روبرو کرده است.

باید در همین ابتدا گفت که انتخاب محمدعلی نجفی به عنوان شهردار صحیح‌ترین انتخاب شورای شهر بود.

محمدعلی نجفی یکی از سرمایه‌های مدیریتی ایران است؛ نخبه‌ای که اکثر دوران تحصیل خود را با درجه ممتاز و برتر گذرانده و از موسسه فناوری ماساچوست (MIT) با مدرک کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شده است.

او یکی از مدیران دولتی نمونه در ایران است که در ۳۰ سالگی به وزارت رسیده و در دولت‌های شهید باهنر، مرحوم مهدوی کنی و میرحسین موسوی وزیر فرهنگ و آموزش عالی و در دوران زنده یاد هاشمی رفسنجانی وزیر آموزش و پرورش و در دوران سیدمحمد خاتمی رئیس سازمان برنامه و بودجه بوده است. نام او تداعی کننده انقلاب در سیستم آموزش و پرورش، تغییر نظام آموزشی، تاسیس مدارس غیرانتفاعی و ... است.

او یکی از پاکدست ترین، با تجربه‌ترین و شفاف‌ترین مدیران ایران است. در مدیریت شهرداری ضد فساد و با تمام وجود اهل شفافسازی بود، مطلقا اهل رابطه‌بازی نیست. مدافع راسخ حفظ محیط زیست، عدم فروش آسمان و زمین شهر، و هم‌درد آسیب‌دیدگان اجتماعی و طرفدار ظرفیت‌سازی تصاعدی در حمل و نقل عمومی و از عمیق‌ترین مدیرانی است که چالش‌های توسعه را درک می‌کند و با پیامد‌های اجتماعی منفی‌اش، شعاری برخورد نمی‌کند.

بنابراین انتخاب نجفی به عنوان شهردار تهران کاملا درست و حساب شده بود، فراموش نکنیم که او همیشه یکی از نامزد‌های اصلی تکنوکرات‌ها و اصلاح طلبان برای مقام ریاست جمهوری بوده است.

اما نجفی با همه‌ی ویژگی‌های مهمش، در چینش تیم اصلی مدیریت شهری تهران و بسیج حداکثری امکانات و نیرو‌های ارشد برای مدیریت شهر و ایجاد جنبش و ائتلافی اجتماعی چندان موفق نبود، این امر نافی میراث درخشان او در شفافیت و فسادستیزی نیست، اما وضعیت اجتماعی_سیاسی ما به گونه‌ای است که باید به شرایطی بهتر از پرده اول، بیاندیشیم.

شاید بتوان گفت: انتخاب نجفی اشتباه بود، به این معنی که سبک مدیریتی که او برای مدیریت تهران انتخاب کرد، اشتباه بود. مدیریت این کلان شهر با انبوه مشکلات در آستانه بن بست و مدیریت سازمان با تعارض منافع حداکثری با رویکرد مدیریت هرمی و قائم به فرد و انتخاب همکاران متوسط لایه‌های پایین هرم امکان پذیر نیست.

رویکردی که او برگزید خود را فارغ از گفتمان شهری و ائتلاف اجتماعی و همراهی کارشناسان و ذینفعان می‌دید، از این رو فرصت‌های سازمان شهرداری به حجره‌های فرقه‌های متعدد بدل شد و شد آنچه نباید می‌شد. /امتداد
 
 
 
 
 
 
 
منبع: امتداد
 
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: