کد خبر: ۲۰۴۳۴
تاریخ انتشار: ۱۰:۳۰ - ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۷
شهرداری تهران و آینده پر ابهام
 
بودجه سال ٩٧ شهرداری حکایت‌های بیشماری از چشم انداز‌های نا امید کننده در دل خود دارد.

یکی از این حکایت ها، فروش اموال شهرداری به عنوان منبعی برای کسب درآمد و پوشش هزینه‌های سرسام آور شهرداری است.

سال ٩٥ از فروش اموال شهرداری ١١٨٦ میلیارد تومان و سال ٩٦ مبلغ ٧٠٧ میلیارد تومان کسب درآمد شده است.

برای سال ٩٧ هم مبلغ ٧٠٠ میلیارد تومان از فروش اموال شهرداری طبق ردیف ٢٢٠١٠٠ سند بودجه در نظر گرفته شده است که حدود ١٠ درصد از دارایی‌های ثابت مشهود شهرداری است.

فروش شهر و اموالی که ذینفعان آن همه مردم هستند را نمی‌توان به سادگی هضم کرد و از آن مهم تَر عدم شفافیت در واگذاری این اموال است؛ زیرا از نحوه واگذاری و خریداران آن اطلاعات دقیقی منتشر نمی‌شود.

با این روش مدیریت شهری به سختی می‌توان پذیرفت که شهردار به تنهایی بتواند مسیر اداره شهر را تغییر دهد و به همین خاطر هر کسی که وارد گود شهرداری شود، آنچنان درگیر بده بستان‌ها و تامین منابع به هر قیمتی می‌شود که عطای سیاستگذاری را به لقایش خواهد بخشید.

این مسیر را فقط با وادار کردن سیستم به شفاف سازی و مشارکت جدی مردم می‌توان به مرور تغییر داد.

از شهردار آینده انتظار شق القمر نمی‌توان داشت زیرا بستر برای تغییرات و عملیاتی کردن شعار‌ها فراهم نیست.

شهر فروشی و آینده فروشی و اموال فروشی و گران تَر کردن هزینه‌های شهری در مقابل چند چالش مهم مانند ترافیک و آلودگی و بافت‌های فرسوده و معضلات اجتماعی و تبعیض شدید بین مناطق مختلف از منظر توسعه و نرخ رشد ٩١ درصدی جمعیت شهرنشین در استان تهران و رشد حاشیه نشینی و ایجاد شهرک‌های اقماری و. مسائلی نیستند که بتوان آن‌ها را بر روی کاغذ و یا به صورت شعاری حل کرد، بلکه نیاز به یکپارچگی و تمرکز بیش از پیش تمام دستگاه‌های دولتی و حکومتی دارد.

تا نگاه مدیران به اداره شهر بر اساس شعار خودکفا کردن شهرداری که در دهه ٧٠ باعث ابتلای شهر به این معضلات شد، جای خود را به شعار شهر خودکفا ندهد و تا دیدگاه‌های اساسی مدیران شهری تغییر نکند، این در بر همان پاشنه سابق خواهد چرخید.
 
 
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: