آخرین اخبار
کد خبر: ۲۰۳۸۱
تاریخ انتشار: ۱۴:۰۳ - ۲۷ فروردين ۱۳۹۷

جشنواره جهانی فیلم فجر؛ سوالی است بی جواب!

تبلیغات بیشمار و خرج‌های آنچنانی نمی‌توانند شور و حال بیافرینند و جشنواره جهانی فجر را مهم و موفق جلوه دهند. کسانی که بدون کارشناسی و نظرخواهی، تصمیم به دو پاره کردن جشنواره بین المللی فیلم فجر گرفتند، دنبال موفقیت سینمای ایران نبودند، بلکه نیت دیگری در سر داشته و دارند.
جشنواره جهانی فیلم فجر؛ سوالی است بی جواب!
 
به گزارش راه روز، جشنواره‌های جهانی، پس از تصویب آیین نامه و راه اندازی آن، در طول سال‌های متمادی با کمترین تغییر به کار خود ادامه می‌دهند. برنامه ریزی درست و کارشناسی شده که توسط متخصصان فن انجام شده، باعث به وجود آمدن جشنواره‌های مهم و بزرگی مانند:کن، برلین، ونیز و ... شده است. این جشنواره‌ها در طول سال‌های برگزاری با کمترین تغییرات برگزار شده و می‌شوند. حرکت در مسیر اصلی و تداوم راز موفقیت آنهاست.

وقتی جشنواره‌ای با ساختاری خاص راه اندازی شده و به موفقیت دست یافته، نباید ساختار آن را بهم ریخت و تغییرات اساسی در آن ایجاد کرد.

جشنواره بین المللی فیلم فجر، بیش از سه دهه با ساختاری تعیین شده و مشخص برگزار می‌شد که مورد توجه سینماگران و مردم نیز بود.

در ایام جشنواره، علاقه مندان، هم به تماشای فیلم‌های ایرانی می‌نشستند و هم از دیدن فیلم‌های خوب خارجی لذت می‌بردند.

نمایش فیلم‌های کارگردانان بزرگی چون: آکیرا کوروساوا، اینگمار برگمان، جیم جارموش، ویم وندرس، ورنر هرتزوگ، آندره تارکوفسکی و چندین کارگردان مطرح دیگر در جشنواره فیلم فجر، موجب شد اهالی سینما و علاقه‌مندان با آثار این کارگردانان آشنا شده و از آنان بیاموزند. تاثیر فیلم‌های تارکوفسکی روی سینماگران و نسل جدید سینمای ایران غیر قابل انکار است.

وقتی جشنواره بین المللی فجر طراحی و راه اندازی شد، کارشناسان و تصمیم گیران ا. جماع کردند جشنواره به این صورت برگزار شود که سال‌ها نیز موفق بود. با کنار رفتن مدیران کاربلد، برگزاری جشنواره فیلم فجر به دست انداز افتاد و کم کم به یک شو تبدیل شد. بزرگ‌ترین ضربه بر پیکر جشنواره بین المللی فیلم فجر، جدا سازی بخش داخلی و بین المللی این جشنواره بود. این اشتباهی بزرگ بود و شاید جرمی نابخشودنی! وقتی جشنواره فیلم فجر با یک روال مشخص و در زمانی خاص برگزار می‌شد و برای ایرانیان و خارجی‌ها جا افتاده بود، چرا باید دچار تغییرات می‌شد؟ دو پاره کردن یک جشنواره مهم، غیر از آسیب دستاورد دیگری نداشته و نخواهد داشت.

اولین آسیب این تصمیم، تضعیف جشنواره فیلم فجر است که بیش از سه دهه برگزار می‌شد. دومین ضرر، افزایش بودجه است و خرج‌های بی موردی که روی دست دولت می‌گذارد که شرایط مالی مناسبی نیز ندارد. مهم‌ترین آس یب این جداسازی از بین رفتن اعتبار جشنواره بین المللی فیلم فجر در جهان است. زیرا بیش از سه دهه در زمانی خاص و روالی مشخص برگزار می‌شد و علاقه‌مندان خارجی سینمای ایران با آن آشنا بودند.

در زمانی که جشنواره فیلم فجر به صورت سابق برگزار می‌شد، سینمای ایران در خارج بسیار مطرح بود. در آن ایام بود که فیلم‌ها و سینماگران ایرانی مورد توجه قرار گرفته و موفقیت‌های بین المللی به دست آوردند. برگزاری جشنواره جهانی فجر نمی‌تواند برای سینمای ایران و سینماگران مفید باشد.

زیرا تب و تابی که هنگام جشنواره فیلم فجر در بهمن ماه وجود دارد، در ایام برگزاری جشنواره جهانی فجر دیده نشده و نمی‌شود. برای علاقه‌مندان ایرانی و خارجی، برگزاری جشنواره فیلم فجر در بهمن ماه جا افتاده است. مطمئنا پس از گذشت این ایام، شور و حال نیز از بین می‌رود. تبلیغات بیشمار و خرج‌های آنچنانی نمی‌توانند شور و حال بیافرینند و جشنواره جهانی فجر را مهم و موفق جلوه دهند.

کسانی که بدون کارشناسی و نظرخواهی، تصمیم به دو پاره کردن جشنواره بین المللی فیلم فجر گرفتند، دنبال موفقیت سینمای ا. یران نبودند، بلکه نیت دیگری در سر داشته و دارند. جشنواره جهانی فیلم فجر، سوالی است بی جواب! زیرا دلایلی که برای این جداسازی ارائه شده قابل قبول نبوده و نخواهد بود.
 
 
 
 
 
 
 
منبع: سینما پرس
 
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: