کد خبر: ۱۹۰۰۹
تاریخ انتشار: ۱۲:۵۶ - ۱۹ دی ۱۳۹۶
جامعه محروم زبان خودش را دارد!
 
آرش کاظمی: جامعه دردش رابه روش خودش فریاد میزند، اما این تصمیم گیران و تصمیم سازان هستند که یا قدرت تشخیص درد را ندارند و یا در گوش‌های خود چوب پنبه گذاشته اند و خود را به نفهمیدن میزنند. برای مثال در انتخابات شورای شهر خرم آباد انتخاب آقای، ولی اله رستمی که به نماد مظلومیت و تبعیض تبدیل شده بود نشانه اعتراض دردمندانه جوانان غیر سیاسی خرم آباد بود، آن‌هایی که از حضور هزاران جوان معترض در این شهر بهت زده اند و آن‌ها راوابسته و تکفیری و داعشی میخوانند این نکته را فراموش نکنند پیش‌تر، مردم خرم آباد باانتخاب خود با صدای بلند نه اصلاح طلب نه اصول گرا.. را فریاد زده بودندولی گوش شنوایی نبود، تفاوت فاحش آرای نفر اول با بقیه کاندیدا‌ها که از طرف سیاسیون و طوایف حمایت میشدند مؤید این واقعیت است که این یک اعتراض مدنی بود به شرایط سیاسی، اجتماعی چهل سال گذشته، اگر مدیران ارشد استان سر سوزنی از دانش جامعه شناسی برخوردار میبودند متوجه این حقیقت میشدند که این رفتار مدنی را باید مورد واکاوی قرار داد و از آن اندرز گرفت تا امروز شاهد فاجعه تبدیل نارضایتی اجتماعی و اعتراض مدنی به خشم و نفرت نباشیم.

در سطح کلان کشور هم وقتی یک شومن میشود لیدر یعنی اینکه نسل جوان امروزی گوشش بدهکار شعار‌های دهان پرکن و سخنان پر طمطراق سیاسیون نیست و اعتمادش را به آن‌ها از دست داده است.

روزی که هزاران نفر که اکثر آن‌ها در رنج سنی زیر بیست و پنج سال بودند در مراسم خاکسپاری مرحوم مرتضی پاشایی شرکت کردند هیچ سیاستمدار و جامعه‌شناسی به این نکته توجه نکرد که نسل جوان امروزی مسائل سیاسی و جناحی برایشان خیلی مهم نیست و بیشتر دغدغه آن‌ها رفاه اجتماعی و رفع نیاز‌های روحی است.

محدود کردن سطح مطالبات و خواسته‌های این نسل به دغدغه معیشت و گرسنگی هم جفا در حق آنهاست و هم پاک کردن صورت مسئله و جهت گیری وپاسخ نامناسب به خواسته‌های آن‌ها و افتادن در دور باطل است.


نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: